Als mens zijn we ons bewust van onze omgeving. Daardoor kunnen we mogelijkheden ontdekken, perspectieven, die we uit kunnen werken, een creatief proces waarin we onze wereld veranderen. Zo hebben we hutten en huizen ontwikkeld, boten, kleding, kijk om je heen, alles wat je ziet, behalve de plantjes in de tuin, hebben we voor ons geestesoog gezien, en ontwikkeld. Zonder onze geest was dat er allemaal niet geweest. Wisten we niet eens dat we bestonden.
Het belang van de geest kan dus niet overschat worden, maar sommigen gaan daarin zover dat ze alleen de geest waarderen en de materiële wereld irrelevant achten. En afzien van al het aardse, en zeker van aardse geneugten. Die leiden je alleen maar af van de geest. Om vervolgens te gaan wonen op een kale berg, of in een kaal klooster.
Maar, even een metafoor, als we onze ogen verheffen boven alles wat we zien, en de andere kant opkijken als er iets te zien is… of alleen nog in onze geestelijke spiegel kijken, hoe kunnen we dan nog de regie voeren, mogelijkheden zien en deze verwerkelijken? En zijn wat we zijn: bewuste en creatieve wezens.
Gelukkig zijn er onder geestelijken toch lieden die zich niet geheel hebben afgesloten van wat hen tot mens maakte: de monniken die het abdijbier hebben ontwikkeld. Zij hebben gespeeld, als echte mensen, met de mogelijkheden van, in dit geval, de bereiding van bier. En ja, hier kun je de regie verliezen. Maar ook een rijk palet aan bijzondere smaken ontwikkelen.
Eduard Theodor Ritter von Grutzner (1846-1925)
Ook met heerlijke spijzen wisten deze geestelijken wel raad, getuige de uitdrukking ‘smulpaap’. Kennelijk hebben velen hier toch de regie verloren. Getuige de iconische zwaarlijvigen onder de geestelijkheid.
Met seksualiteit, nummer 1 in de wereld van de verleidingen, wordt het stil, hier hebben zij zich niet aan gewaagd.
Hoewel, misschien niet in Europa, maar wel elders, hoe komen wij anders aan de uitdrukking ‘missionarishouding’?
En nog een ‘hoewel’: misschien toch ook hier, maar later, in onze tijd, waar een aanzienlijk aantal op het oog serieuze geestelijken, die de materiele wereld lijken te hebben afgezworen, blijken minderjarigen onder hun habijt te hebben uitgenodigd. Zo kun je ook hier de regie verliezen.
Maar dat je van de materiële wereld kunt verliezen betekent niet dat je er vanaf moet zien. Denk aan een andere metafoor, die van het kind en het badwater.